Сезар Биротонинг парвози ва инқирози

Оноре де Балзак (асли Балзатс) 1799-йилнинг 20 майида Франсиянинг Тур шаҳрида дунёга келган. Ҳуқуқ мактабида ўқиб, адвокатлик ва нотариус хизматида амалиёт ўтаган Балзак мактабни тугатгач, адабиёт соҳасини танлайди. Дастлабки ёзганларини «Виллергле», «Лорд Роон», «Орас де Сент-Обен» каби тахаллуслар билан эълон қилган. Балзакни адабиёт оламига танитган биринчи йирик асари «Шуанлар» тарихий романи (1829) ҳисобланади. Франсуз адабиётининг энг сермаҳсул ижодкори бўлган Балзак адабий мероси юздан ортиқ асарни ўз ичига олади. «Горио ота», «Гобсек», «Евгения Гранде», «Сағри тери тилсими», «Сатанглар ялтироқлиги ва қашшоқлиги» сингари романлари ва қатор ҳикоялари ўзбек тилига маҳорат билан ўгирилган. Оноре де Балзак 1850-йилнинг 18-августида 52 ёшида вафот этган.